ADHD czyli nadpobudliwość psychoruchowa

1
174

ADHD to choroba nazywana także zespołem nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi, lub zaburzeniami hiperkinetycznymi. Rozpoznawana jest od 150 lat.Polecamy  ADHD czyli nadpobudliwość psychoruchowaChorują na nią głównie dzieci od 7 do 13 roku życia (w różnych źródłach można znaleźć różne cezury wiekowe), ale jej objawy mogą wystąpić już u bardzo małych dzieci. Zwykle przechodzi (też nie wiadomo dlaczego ( 🙂 ) w okresie dojrzewania, choć bywa, że jej objawy nie ustępują nawet w życiu dorosłym (mówimy wtedy o ADHD u dorosłych).

Przyczyny ADHD

Nie ma jednoznacznej odpowiedzi na pytanie jakie są jej przyczyny.

Wiadomo, że dotyczy około 3 – 10% dzieci (są różne dane na ten temat), a liczba chorych na nią dzieci wciąż rośnie. Być może dlatego, że istnieją lepsze narzędzia do jej rozpoznawania lub fakt, że doskonalsza opieka zdrowotna daje wcześniakom szanse na przeżycie.

Są także opinie, że za nadpobudliwość odpowiadają czynniki związane ze zmianami w sposobie odżywiania. Chodzi tu głównie o wszechobecną chemię i fakt, że większość spożywanych przez dorosłych i dzieci produktów, to produkty wysoko przetworzone.

Nie jest także wykluczone, że ogromny wpływ na możliwość wystąpienia nadpobudliwości  mają geny oraz przekazywanie z pokolenia na pokolenie stylu wychowywania dzieci oraz zachowania rodziców (chorobie „sprzyjają” np. zaburzone relacje rodzic – dziecko oraz ogólna atmosfera panująca w domu).

Dużą rolę może też odgrywać typ układu nerwowego dziecka – tzw. „pobudliwe nerwy” powodują, że dziecko jest mało odporne na działanie nawet słabego bodźca a jego reakcja na ten bodziec jest nieadekwatnie silna.Polecamy  ADHD czyli nadpobudliwość psychoruchowaNa wystąpienie nadpobudliwości u dziecka mogą mieć również wpływ urazy okołociązowe, niedotlenienie w czasie akcji porodowej, uszkodzenie centralnego układu nerwowego oraz tryb życia kobiety w czasie ciąży – palenie papierosów, narkotyzowanie się i nadużywanie alkoholu.

Rodzaje (podtypy) ADHD

Objawy ADHD mogą wystąpić w trzech różnych grupach (nadruchliwość, impulsywność, zaburzenia uwagi). Z tego powodu dokonano ich podziału na trzy podstawowe podtypy choroby:

  • podtyp z przewagą zaburzeń koncentracji
  • podtyp z przewagą nadruchliwości i impulsywności
  • podtyp mieszany

Oznacza to, że u różnych dzieci mogą wystąpić objawy z poszczególnych grup w różnym stopniu nasilone.

Ciekawe jest to, że u chłopców dominuje podtyp mieszany, u dziewczynek zaś – podtyp z przewagą zaburzeń koncentracji. Zwykle związane jest to także z wiekiem – im starsze dziecko, tym mniej nasilone objawy nadruchliwości i impulsywności, a bardziej widoczne objawy zaburzenia uwagi (koncentracji).

Objawy nadpobudliwości psychoruchowej u dzieci

Nie wszystkie dzieci wykazujące w swoim zachowaniu nadmierną ruchliwość, czy brak uwagi są nadpobudliwe psychoruchowo! Stwierdzenie ADHD wymaga szeregu obserwacji i wywiadów środowiskowych dokonanych przez specjalistów (objawy powinny występować niezależnie od miejsca, w którym dziecko funkcjonuje, czyli np. w domu, w przedszkolu czy szkole, na spacerze, w czasie wizyty u znajomych, czy w kinie).Polecamy  ADHD czyli nadpobudliwość psychoruchowaDo najbardziej charakterystycznych objawów nadpobudliwości psychoruchowej u dzieci zalicza się:

  • trudności w koncentracji uwagi (np. dziecko nie pamięta, co miało zrobić, często nawet w połowie zdania zapomina co miało powiedzieć, jest mało spostrzegawcze i nie potrafi przytoczyć szczegółów, widać, że myśli o czymś innym – „buja w obłokach”)
  • nadmierna ruchliwość (biega bez celu, nie może usiedzieć w jednym miejscu przez dłuższą chwilę, podskakuje, ma nerwowe ruchy rąk lub nóg, zaczepia inne dzieci, nie potrafi spokojnie i zgodnie się z nimi bawić)
  • impulsywność (dziecko najpierw robi, potem dopiero myśli stąd jego decyzje i działania są pochopne, wyrywa się z odpowiedzią nie pytane, przerywa innym)
  • gadatliwość (często głośna)
  • chwiejność emocjonalna (szybkie przechodzenie z jednego stanu w drugi, np. od płaczu do śmiechu)
  • agresywność (lub pozory agresywności)
  • kłopoty z zasypianiem
  • trudności w nawiązywaniu kontaktów z rówieśnikami (lubi skupiać na sobie uwagę rówieśników, ale często jest samotne, odrzucone przez grupę, nie potrafi dostosować się do reguł zabawy, itp.)
  • stany lękowe
  • podatność i nadwrażliwość na działanie bodźców płynących z otoczenia (wszystko co się dzieje w otoczeniu dziecka łatwo może je rozpraszać i „nakręcać” do zachowań nadpobudliwych, nieadekwatnych do zaistniałej sytuacji)
  • zaburzenia mowy (np. opóźnienie rozwoju mowy, nieprawidłowe konstruowanie zdań i układanie dźwięków, itp.)

Leczenie ADHD u dzieci

Dzieci chorujące na ADHD cierpią. Nie są męczące dla otoczenia dlatego, że chcą, ale dlatego, że nie mogą inaczej … Wymagają leczenia, które niestety nie jest proste. W procesie wychodzenia z choroby powinny bowiem brać udział różne środowiska, w których funkcjonuje dziecko … Ważna jest współpraca i … dużo cierpliwości 🙂Polecamy  ADHD czyli nadpobudliwość psychoruchowaPodane wyżej objawy, typowe dla dzieci z ADHD, zauważone przez rodziców, nauczycieli, pedagoga, czy psychologa szkolnego powinny skłonić opiekunów dziecka do udania się po konsultację do Poradni Psychologiczno – Pedagogicznej, a najlepiej do lekarza psychiatry (bez skierowania). Będą mogli uzyskać tam prawidłową diagnozę i wytyczne dotyczące ewentualnego leczenia.

W zależności od typu zaburzeń lekarz zaproponuje dalsze postępowanie, np.:

  • ćwiczenia koncentracji i uwagi
  • psychoterapię indywidualną (np. bardzo skuteczną terapię behawioralną, która ma doprowadzić do „wyciszenia” dziecka i jego złych zachowań, a wzmocnić dobre zachowania)
  • terapię rodzinną (często równolegle do terapii indywidualnej)
  • reedukację (np. zajęcia wyrównawcze, na których dziecko będzie się uczyło zasad, które pozwolą mu prawidłowo funkcjonować w czasie zajęć w szkole; zajęcia z logopedą
  • pracę na pozytywnych wzmocnieniach dającą dziecku podwyższenie własnej samooceny oraz zmotywowanie go do pracy
  • psychoedukację (dziecko poznaje swoją chorobę, jej objawy, sposoby leczenia oraz dostaje informację, że nie ma w niej jego winy)
  • ustalenie ścisłych zasad postępowania (rodzaj umowy) i konsekwencji ich nieprzestrzegania (w domu, w szkole, itp.)
  • trening umiejętności społecznych (dziecko uczy się np. jak współpracować z rówieśnikami, rodziną itp.)Polecamy  ADHD czyli nadpobudliwość psychoruchowa
  • farmakoterapię (powinna być zawsze połączona z psychoterapią) – najczęściej stosowane są leki psychostymulujące, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego noradrenaliny, trócykliczne leki przevciwdepresyjne, alfa – mimetyki.

Na szczęście wraz z wiekiem część objawów ulega osłabieniu lub całkowicie ustępuje.

Warto jednak pamiętać, że nie leczona nadpobudliwość psychoruchowa u dziecka może doprowadzić do szeregu bardzo poważnych skutków, mających wpływ na jego przyszłość.

  • dadoo

    Choroba chorobą, ale często rodzice złe wychowanie dziecka tłumaczą właśnie ADHD, mam taki przypadek u swojej znajomej. A weź zwróć jej uwagę, to się można nasłuchać że co ja mogę wiedzieć, bo ja mam zdrowe dziecko. A że wcześniej mało czasu się jemu poświęcało to już o tym nie pamięta. Jakiś czas temu pojechała z synem na nagrania muzyki serca soundofsoul, puszcza to synkowi w tle jak się bawi np, albo jak zasypia. Fakt widać poprawę, nie jest taki nadpobudliwy. Ale jak ignorował momentami prośby rodziców tak dalej ignoruje.