Agresja u małych dzieci – jak na nią reagować?

0
58
Założenie, że dzieci chcą być agresywne jest błędne. One nie chce być agresywne. Jeśli są to znaczy, że nie radzą sobie z trudnościami jakie napotykają na swojej drodze. Przyczyn agresywnego zachowania może być tak dużo, jak dużo jest dzieci … Od dorosłych zależy jak szybko zauważą symptomy budzącej się agresji. Od nich też zależy jak szybko uda się z niej wyleczyć dziecko. Agresywne dziecko wymaga bowiem pomocy. Aby można było mu jej udzielić trzeba spróbować poznać jej podłoże. Kiedy będzie znane, można rozpocząć skuteczne działania. Muszą być zdecydowane, a przede wszystkim konsekwentne. Inaczej nie przyniosą pożądanej zmiany zachowania dziecka.Małe dziecko  Agresja u małych dzieci - jak na nią reagować?

Jak postępować z małym dzieckiem?

Jeżeli dziecko ma zaledwie roczek i przejawia agresywne zachowania (np. krzykiem, tupaniem, rzucaniem się na podłogę) próbuje wymóc na opiekunach określone zachowanie, to najlepiej nie zwracać na nie uwagi. Zawile tłumaczenie nic nie pomoże – dziecko ich po prostu nie zrozumie. Najlepiej bez słów wziąć je na ręce, przenieść do łóżeczka, zignorować płacz zajmując się czymś innym. Dwulatek naturalnie się buntując przeciwko wszelkim zakazom i nakazom będzie próbował sprawdzić wytrzymałość rodziców i udowodnić im, że jest odrębną jednostką mającą swoje prawa 🙂 W tym przypadku również trzeba zachować zimną krew i spokój po to, by nie dać się sprowokować. Dziecko musi otrzymywać wyraźne i jasne komunikaty: „Nie wolno bić chłopca”, „Nie wolno gryźć”. Można podać alternatywne rozwiązanie, np. „Zamiast bić się z chłopcem, poskacz na jednej nóżce”. Konieczne jest to, by rodzic nie krzyczał i nie używał argumentu siły w postaci np. klapsa. Maluch musi znać granice, ale nie może mieć okazji do obserwowania agresji w wykonaniu rodzica. Jeśli będzie inaczej – utwierdzi się w przekonaniu, że stosując siłę wobec słabszego, mniejszego można osiągnąć cel.Małe dziecko  Agresja u małych dzieci - jak na nią reagować?

Jak radzić sobie z agresywnym przedszkolakiem?

Jeżeli ataki agresji wystąpią u przedszkolaka (choćby trzylatka), to sytuacja wygląda nieco inaczej. Dziecko w tym wieku jest już w stanie zrozumieć, że postępuje wbrew ogólnie obowiązującym normom zachowania. Dlatego kiedy się buntuje, trzeba natychmiast reagować ale jednocześnie tłumaczyć z jakiego powodu na coś nie ma zgody, np. „Możesz być zły, ale nie możesz mnie bić, bo to boli”. Warto pamiętać, że taka reakcja powinna mieć miejsce nawet wtedy, gdy maluch bije „dla zabawy”, w żartach. Dobrym pomysłem jest wyznaczenie miejsca, w którym będzie mogło wykrzyczeć swoją złość i dopiero kiedy się uspokoi – wrócić do rodziców.