Sepsa – niebezpieczne dla organizmu zakażenie

1
137

Sepsa (łac. sepsis) zwana jest inaczej posocznicą. W medycynie używa się tego terminu dla określenia specyficznej reakcji organizmu na zakażenie. Nie jest samodzielna jednostką chorobową ale zespołem ogólnoustrojowej reakcji zapalnej (SIRS) w organizmie wywołanej zakażeniem. Występuje głównie u pacjentów szpitali, zwłaszcza na oddziałach intensywnej terapii, ale może rozwijać się w warunkach poza szpitalnych.Rodzice  Sepsa - niebezpieczne dla organizmu zakażenieWbrew powszechnej opinii samą sepsą nie można się zarazić, można natomiast zarazić się bakteriami, wirusami czy grzybami które w sprzyjających okolicznościach (np. ciężki stan pacjenta) mogą doprowadzić do jej rozwoju.

Na szczęście nie notuje się zbyt wielu przypadków posocznicy w skali roku.

Przyczyny sepsy

Najczęstszą przyczyną sepsy są infekcje w jamie brzusznej i układzie moczowym, zapalenie opon mózgowo – rdzeniowych i zapalenie płuc. Niestety, u niektórych osób może ją wywołać każde inne, nawet z pozoru błahe zakażenie.

Przyczyną sepsy może być praktycznie każdy drobnoustrój. Czasami powodują ją pasożyty, wirusy i bakterie atypowe (np. prątek gruźlicy).

Na oddziałach szpitalnych intensywnej terapii przypadków sepsy notuje się najwięcej. Sprzyja temu bardzo ciężki stan przebywających tam pacjentów oraz liczba zabiegów, którym są poddawani.

W warunkach poza szpitalnych najbardziej sprzyjającymi powstaniu ognisk sepsy są duże skupiska ludzi, takie jak żłobki, przedszkola, szkoły, internaty, koszary, więzienia itp. Zapadają więc na nią głównie dzieci i młodzież oraz osoby starsze i osłabione.

Zakażenia meningokami u dzieci

Wyjątkowo niebezpieczne dla dzieci i młodzieży są zakażenia wywołane przez bakterie zwane meningokami. Do zakażenia tymi bakteriami dochodzi drogą kropelkową, więc dość łatwo. Infekcja spowodowana przez te bakterie może przebiegać bardzo gwałtownie. W ciągu zaledwie kilku godzin potrafi się tak rozwinąć, że dziecko może trafić na oddział intensywnej terapii.

Na tego typu zakażenie (sepsa meningokowa) narażone są przede wszystkim dzieci do piątego roku życia i młodzież w wieku 14 – 19 lat.

Pierwsze objawy sepsy u dzieci

Objawy sepsy zależą od stopnia zaawansowania procesu. Ogólnie przyjmuje się, że wystąpić powinny co najmniej dwa objawy z niżej wymienionych:

  • temperatura ciała poniżej 36 stopni C lub powyżej 38
  • przyspieszony oddech – powyżej 20 na minutę
  • powyżej 90 uderzeń serca na minutę
  • liczba leukocytów we krwi poniżej 4000 komórek w mm3 lub powyżej 12000 komórek w mm3, lub obecność ponad 10% niedojrzałych granulocytów obojętnochłonnychRodzice  Sepsa - niebezpieczne dla organizmu zakażenieOprócz tego mogą wystąpić objawy typowe dla konkretnego zakażenia, np. zapalenia opon mózgowo – rdzeniowych.

U niemowląt będą to:

  • gorączka
  • brak apetytu
  • biegunka
  • wymioty
  • rozdrażnienie
  • rozpaczliwy płacz, kwilenie
  • senność
  • pulsujące ciemiączko
  • odgięcie głowy do tyłu
  • wybroczyny na skórze (pojawiają się w późnym stadium sepsy)

U starszych dzieci i dorosłych:

  • gorączka
  • ból głowy
  • bóle stawów
  • senność
  • wymioty
  • sztywność karku
  • światłowstręt
  • drgawki

Jeżeli w porę nie zostanie podjęte prawidłowe leczenie dochodzi do pojawienia się objawów niewydolności określonych narządów i układów (tzw. ciężka sepsa).

Leczenie sepsy

Leczenie sepsy jest niestety bardzo trudne i długie. Rokowania są tym lepsze, im wcześniej postawiono dobrą diagnozę i rozpoczęto leczenie. Terapię prowadzi się na oddziałach intensywnej terapii, gdzie stosuje się antybiotyk, oterapię, płynoterapię, kortkosteroidy, leki obkurczające naczynia krwionośne i pobudzjące kurczliwość mięśnia sercowego, aktywowane białko C i inne.

Zapobieganie posocznicy

Nie ma skutecznej metody zapobiegania wystąpieniu sepsy. Właściwie profilaktyka polega na działaniach służących zapobieganiu zakażeniom szpitalnym.Rodzice  Sepsa - niebezpieczne dla organizmu zakażenieWprowadza się także szczepionki (np. przeciwko bakteriom wywołującym zapalenie opon mózgowo – rdzeniowych), które mogą jedynie zmniejszyć ryzyko zakażenia patogenami odpowiedzialnymi za wystąpienie sepsy.